Mem neue Dreigestirn  op jöck noh Weimar 2006
zur Foto-Galerie bitte auf das Bild oben klicken !	von Michael Sebus "Hülbeer"

Nohdäm mer ald zick Johre treu un brav dä Solidaritätszoschlag berappe, wollte sech d´r  II. Knubbel dismol ens aanluure, wat met unser Flüh en dä ehemolige „Tätärätätä“ su alles passeet es.

Doröm sin mer vum  8. bes 10. September en d´r Freistaat Thüringen gereist. De Busfahrt wor ald genöglich. Unse Drievnäl hätt uns met singer Quetschkommod fantastisch ungerhalde ovschüns hä noch niemols en Not gespillt hät. Hä muss wohl bei unsem Ihreknubbelföhrer Spreuz en de Lihr gegange sin, denn dä hät  jo evvensu noch nie Ton geblose. Dat Geheimnis singer plötzliche Musikalität hat uns dä Drievnäl späder verrode. Ävver och söns mahten seltsame Geröch de Rund. Einer woss ze berichte, dat de Rude Funke en d´r nöchste Session et Dreigesteen stelle. Jung, wat woodt jetz spekuleet, wä dat dann sin künnt. De Geröcheköch brodelte bes zom baschte.

Am fröhe Meddag kome mer en Eisenach aan. Zoeesch stundt de Erstürmung dä renommeete Wartburg om Programm. Op d´r Wartburg woodt deutsche Geschichte geschrevve. Mer muss sech dat ens vürstelle. Wo domols dä Martin Luther sing Bibel geschrevve un et Elisabeth vun Thüringen gebedd hät, leefe jetz Palmüttche, Rutsteff, Pattühm, Quetsch un Co durch et Gemäuer. Op dat genög, dat d´r II. Knubbel och en de Geschichte engeiht ? Mer wääde et sinn .

Noh dä Besichtigung gov et e usgedehnt Meddagesse em Hotel op d´r Wartburg. God gestärk kome mer des Nommedags en Weimar aan. Uns Quetsch hatt kein Koste un Mühe gescheut öm singe II. Knubbel em repräsentative Russische Hof unger ze bränge. Gäge dä Schuppe es et Dorint de reinste Kammellebud. Des Ovends gingk et met nem original Weimarer Naachswächter durch de Altstadt bes zom Gasthaus weißer Schwan , wo ald d´r Goethe gegesse un gedrunke hät. Eigens för uns hatte se vür d´r Pooz vum Lokal ne Thüringer Brootwooschstand opgebaut. Dat wor ne gode Start en ne löstige un feuchtfröhliche Ovend dä bei mänch einem eesch zom Fröstöck zo Engk wor.

Am Samstag wor dann Kultur aangesaht. Bei herrlichem Nohsommerwedder woodten uns all kulturelle Hühepunkte präsenteet die et en Weimar ze sinn gitt. Un dat es ne ganze Püngel. Ov Bach , Herder , Goethe , Schiller, Liszt öm nor e paar vun denne bekannte Persönlichkeite ze nenne, all woren se ens do. Weimar es de Stadt dä Deechter un Denker, dä Literaten un Musiker, Möler un Architekte.  Wat he alles  en dä letze Johre widder opgebaut un hergerichtet woodt es bemerkenswäät un hät bestemmp ne Sack voll Nüssele gekoss.  Dat dä Aufbau Ost ävver nit üvverall geklapp hät, moote mer Meddags fassstelle. Do wo vür 14 Dag noch e Restaurant wor , gov et jetz nor noch en Investitionsruine - dat heiss: dä Lade hatt Pleite gemaah t-. Also moot sech jederein op eigene Fuus jet ze Esse söke. Des Nohmeddags kunnt mallich nach singer Facon jet ungernemme.

E paar Hanake hatte spetz bekumme, dat vum Schauspillhuus d´r Kleiderfundus versteigert woodt. Do stundt su en thüringische „Lilo Wanders“vür d´r Pooz vum Schauspillhuus un dät ahl Pluute aanbeede. Em Nu stundte zig Funke dobei un wore kräftig am ersteigere. Dä Auktionator wor sichlich fruh, dat su en Hääd verdötschte Kölsche , sech öm die ahl Klamotte rieße dät. Dä woss jo nit , dat mer die ald för Fastelovend ersteigert hatte.

Des samstagsovends stund uns groß Galadiner aan. Die Köch vum Hotel Russischer Hof leet e exquisit Menue opdesche un de Stemmung wor prächtig als sech urplötzlich ne Programmpunk aankündige dät. All wore gespannt wat jetz köm. De Dür gingk op un dann woodt us däm Geröch Wirklichkeit.  Uns eige Knubbeldreigesteen hät uns de Referenz erwiese.  Prinz Schavu I. , Jungfrau Plaatekopp un Bauer Wasserwooch begleitet vum Prinzenföhrer Glöckner vun St. Aposteln  goven sech de Ihr . Nä wor dat e herrlich Bild. Uns Trifolium un dä Prinzenföhrer wore usstaffeet met dä bunteste un ussergewöhnlichste Klamotte , die d´r Weimarer Schauspillhuusfundus ze  beede hatt.

Dat dä Tolität ehr knallrude Frack e bessche spack wor un uns Jungfrau Plaatekopp fass us däm Rokokokostüm geplatz wör, han mer üvversinn. Unse Buur met undefinierbarem Koppschmuck un dä Prinzenföhrer em extravaganten Aanzog leete evvensu nix ze wünsche üvverig. Zo allem Üvverfluß leet uns Zizies dann noch en Funkewaach optredde. Dat ganze Kreppehännesche muß op de einheimische Bevölkerung jet befremdend gewirkt  han , denn all de Passante die an unsem Hotel vorbeikome, han sech de Nase an dä große Finsterschieve platt gedäut. Mer hatte vell Spass un Freud un de Zigg vergingk wie em Flug.

Noh all däm Tohowabo vum Vürovend kunnte mer uns am  Sonndag noch jet räste. Vun Weimar fuhre mer wigger noh Erfurt , wat de Landeshauptstadt vun Thüringen es.

Met d´r Stroßebahn han mer en Stadtrundfahrt gemaht .un kunnte sinn , wat de Thüringer en d´r Altstadt an wunderschöne Hüüser un  Plätz widder opgerichtet han. Donoh woodt de Erfurter Staatskanzlei besichtigt wo unse Knubbelfründ vum III. Knubbel, Michael Meinung, ald op uns waade deit. Em große Fesssaal wo söns nor de Huh Diere eren kumme, hät unse Rutsteff noch ens schnell d´r Funkenmarsch om Flügel gespillt, wat besonders god aankom. Noh nem deftige Meddagesse gingk et am fröhe Nohmeddag Richtung Kölle zoröck ,wo mer wohlbehalde aangekumme sin en dä Gewessheit, dat dat met däm Dreigesteen vun dä Rude Funke kei Geröch gewäs sin kunnt.